Projekt „Wunschpunsch” to spektakl zrealizowany na podstawie powieści Michaela Ende
pt. „Szatanarchistorygenialkoholimpijski eliksir albo Wunschpunsch”.
Przedstawienie jest produkcją utrzymaną w poetyce magii. W dobie cyfrowych technologii, w świecie zdominowanym przez audiowizualność, chcielibyśmy zaproponować świat tajemnicy, prawdziwych emocji i wyjątkowej atmosfery, gdzie toczy się odwieczna walka dobra ze złem.
Zachętą dla widza młodego lub nauczyciela i pedagoga może być nie tylko intrygująco brzmiący tytuł i zastanawiające znaczenie słów, ale fakt, że M. Ende jest autorem m.in. „Niekończącej się opowieści” wybieranej często przez nauczycieli na lekturę szkolną. Atrakcyjność treści i forma przekazu może być doskonałym uzupełnieniem lekcji.
Jesteśmy jednak przekonani, że spektakl doskonale trafi w oczekiwania szerokiego grona odbiorców, ponieważ prezentuje świat magii bardzo lubiany, zarówno przez młodzież, jak i dorosłych. Bohaterami przedstawienia są czarownica i czarnoksiężnik, oraz przebiegłe ale i zabawne, rozmawiające między ze sobą zwierzęta. Mamy do czynienia z czarami i sekretnymi przepisami. Jednym słowem, widzów czeka duża dawka przygód i humoru. I choć może trudno wymówić i zapamiętać tytuł, warto zapoznać się z tym projektem, gdyż "Wunschpunsch albo szatanarchistorygenialkoholimpijski eliksir" propaguje pozytywne wartości, jest opowieścią o rodzącej się przyjaźni, o dobru, dzięki któremu możliwe okazało się uchronienie świata od zagłady. Każdy widz będzie mógł przekonać się, iż nie warto być złym człowiekiem, bo dobro zawsze zwycięża, a nawet zostaje w dwójnasób nagrodzone. Jest jeszcze jedno przesłanie płynące z tej opowieści, a mianowicie takie, iż zawsze trzeba mocno wierzyć w spełnienie nawet najskrytszych marzeń, ponieważ jeśli bardzo pragnie się ich spełnienia, na pewno staną się rzeczywistością.
Kilka słów o autorze....
Michael Ende to nieżyjący już pisarz niemiecki. Był synem malarza surrealisty Edgara Ende. Ukończył szkołę teatralną, pracował jako aktor, scenarzysta, dyrektor teatru i krytyk filmowy w Monachium. Był antyfaszystą. Działał w studenckim ugrupowaniu Ruch 60. W roku 1971 wyjechał do Włoch, gdzie powstały jego najsławniejsze powieści.
Interesował się tzw. wiedzą ezoteryczną, znane jest jego zaangażowanie w ruch antropozoficzny. Elementy tych zainteresowań odnaleźć można w twórczości pisarza.
Utwory Endego zostały przetłumaczone na ponad 40 języków. W 1981 r. pisarz otrzymał Nagrodę im. Janusza Korczaka (przyznawaną przez Międzynarodową Unię na Rzecz Książki dla Młodzieży), rok później – międzynarodową Nagrodę Lorenzo il Magnifico. Największym powodzeniem cieszą się zekranizowane powieści Momo i Nie kończąca się historia. Na podstawie przygód Kuby Guzika i maszynisty Lucka, jak również perypetii niezdarnych czarodziejów Zarazka i Tyranii oraz ich zwierząt, kruka Jakuba i kota Maurycego - czyli bohaterów utworu powieści „Wunschpunsh” - powstały filmy animowane, wyświetlane w wielu krajach świata, przetłumaczone na wiele języków i dziś niemal powszechnie znane przez młodsze pokolenia i nie tylko...
Polecamy również zapoznać się z sylwetkami twórców i artystów, którzy zdecydowali się podjąć współpracę z nami przy tym projekcie.
Jacek Wierzchowski – kompozytor i muzyk. Urodził się w Świdniku, mieszka w Szczecinie. Od zawsze chciał być perkusistą ale...jakoś sie udało. Ukończył szkołę muzyczną, a następnie dostał się do Akademii Muzycznej w Poznaniu – filia w Szczecinie. Wkrótce zaczął pracować w filharmonii, a następnie zadebiutował w Teatrze Współczesnym w Szczecinie muzyką do "Byłem-Jestem" wg poezji Rafała Wojaczka. Rok po debiucie rozpoczął współpracę z ówczesnym dyrektorem Teatru Współczesnego Bogusławem Kiercem. Przedłużeniem pedagogicznej kariery było nawiązanie współpracy ze szkołą podstawową. W 2000 r. po raz pierwszy napisał muzykę dla łódzkiego Teatru Logos, a rok później w tymże Logosie rozpoczął współpracę z Ewą Wycichowską. W 2003 r. pracował w Polskim Teatrze Tańca przy realizacji jubileuszowego spektaklu, w którym na fortepianie improwizował Leszek Możdżer. Bardzo ceni sobie – ja mówi na swojej stronie www – pracę z osobami wymienionymi wyżej, ale największą radość daje mu świadomość tego, że zajmuję się w życiu tym, co zawsze chciał robić. Praca z dziećmi, gra w filharmonii, tworzenie muzyki to ciągle niezaspokojone i żywe przestrzenie. To wszystko się staje i nigdy się nie nudzi. i niech tak już zostanie.
Bogaty przebieg kariery zawodowej można prześledzić na stronie kompozytora www.wierzchowski.art.pl
Pavel Hubicka – czeski scenograf od dawna współpracujący z polskimi teatrami i uważany za jednego z najciekawszych młodych scenografów. Współpracował z teatrami w Opolu, Białymstoku, Bielsku-Białej, Opolu, Katowicach i Warszawie. Do Polski trafił dzięki Petrovi Nosalkowi, reżyserowi z Ostravy, z którym oboje znają się ze studiów. Wspólnie zrealizowali w Opolu "Bajkę o dobrym smoku". Potem przyszły się kolejne propozycje. W Czechach pracował głównie przy spektaklach dramatycznych, natomiast w Polsce realizuje pomysły dla teatrów lalek. Scenograf znany jest z podejmowania nietypowych wyzwań i eksperymentowania.
Oto niektóre spektakle z autorską scenografią Pavla Hubicki:
„Pinokio”, Teatr Lalek w Olsztynie
„Baśń o grającym imbryku”, Teatr Lalek i Aktora w Opolu
„Manekin czyli kochanek Hitlera”, Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach
„Kto z was chciałby rozweselić pechowego nosorożca”, Teatr Baj Pomorski w Toruniu
„Czarnoksiężnik z Archipelagu”, Teatr Groteska
Elżbieta Żelezik – projektantka lalek i zabawek, rodowita będzinianka, ukończyła szkołę plastyczną w Katowicach. Swoje pierwsze kukiełki robiła jako uczennica szkoły. Potem przez dziesięć lat pracowała w reklamie, projektując m.in. witryny sklepowe. W latach 80-tych kierowała pracownią plastyczną w będzińskim Teatrze Dzieci Zagłębia, a następnie pracownią plastyczną w katowickim Śląskim Teatrze Ateneum w Katowicach. Ze światem lalek związana jest od 30 lat, ma ich na swoim koncie kilkadziesiąt, z których zapewne najpopularniejszą jest słynny z reklamy serka homogenizowanego „mały głód”, jedna z ulubionych postaci współczesnej reklamy, wszędobylska maskotka z przyjemnością noszona przy torebkach przez młode kobiety, ukochana przez dzieci i obecna w wielu polskich kuchniach jako miły gadżet.
To jednak nie pierwsza przygoda projektantki z telewizją. W latach 80-tych współpracowała z Telewizją Katowice. Dla potrzeb telewizyjnego programu zrobiła dwie pacynki dziennikarzy, które na antenie prowadziły ze sobą ożywione dyskusje. Raz nawet animowała jedną z tych pacynek w zastępstwie aktora. Następnie dla Gaygi, wówczas bardzo popularnej piosenkarki, wykonała Obieżystopka, człowieczka-podróżnika. Obieżystopek występował w prowadzonym przez nią programie dla dzieci.
Domeną pani od "małego głoda" są maski ze skóry wykorzystywane przy klasyce teatralnej. W Warszawie ukończyła kurs robienia masek i rekwizytów filmowych. Dla zespołu teatralnego przy Politechnice Częstochowskiej stworzyła maski i kostiumy zwierząt: mrówki, świerszcze i pająki.
Nie boi się odważniejszych przedsięwzięć. Do spektaklu dla dorosłych robiła świeczniki o fallicznych kształtach. Najdziwniejszym zamówieniem były jednak kopie koni naturalnej wielkości i konkretnej rasy.
Świat lalek jest stale obecny w życiu dąbrowskiej projektantki. Elżbieta Żelezik wykonuje prace dla prywatnych teatrów lalkowych w Opolu czy w Będzinie. Wzorem lalki jest dla niej marionetka rzeźbiona w drewnie przez mistrzów. Najtrudniejsza dla niej pozostaje ciągle taka lalka, której jeszcze nie zrobiła – powiedziała w jednym z wywiadów.
Projekt jest współfinansowany przez Marszałka Województwa Śląskiego.
Partnerem projektu jest Pałac Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej.
Dziękujemy wszystkim, którzy wsparli nas przy realizacji kolejnego projektu w ramach wyjątkowego teatru młodego widza.
