28 kwietnia 2010 r., godz. 19.00, piwnica Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej
"Święci osiedlowi" to formalny eksperyment ze współczesną literaturą hagiograficzną. Stowarzyszenie bierze na warsztat księgę Lidii Amejko złożoną z życiorysów osiedlowych antybohaterów i wybierając cztery postacie pokazuje ich drogę do Boga. A zatem miejsce to betonowe blokowisko jakich tysiące; czas - jak najbardziej współczesny. Świat i ludzie, których potocznie nazywamy społecznym marginesem lub bardziej poprawnie - szarą rzeczywistością, został tutaj ubrany w formę niezwykłą, zapomnianą ale wyjątkowo trafną wobec treści i symboli zawartych w oryginalnym tekście. Chodzi bowiem o nawiązanie do średniowiecznego teatru lalek a dokładniej misterium lalkowego rozgrywanego na tzw. retablo czyli nastawie ołtarza mającej często formę tryptyku. Retablo przypomina polską szopkę, można je więc nazwać "domkiem Pana Jezusa". Jeden z bohaterów Amejko - osiedlowy mistyk Heniek Pajęczarz mówi: „Idei żadnej już nie mając, formy ani sensu, spuścił Pan resztę pulpy szarej na końcu świata, jak nikt nie widział. Tak powstało nasze Osiedle”. W teatrze autorskim, z którym mamy tutaj do czynienia, zapomniane osiedle, które z czasem staje się miejscem boskich cudów, jest właśnie takim retablem zbudowanym z pozbawionego "bebechów" starego akordeonu i kratek wentylacyjnych imitujących betonowe klatki. Mikroświatło w postaci drobnych halogenów i lampek choinkowych, słoiki i wynalazek dymiącego podkurzacza...no i przede wszystkim lalki wykonane z połyskującego drutu...ta cała niezwykła pomysłowość formalna w sposób bardzo wymowny łączy świat średniowiecznego moralitetu ze współczesnym obrazem cywilizacji bez wzorców i świętości. Całości dopełnia świetna muzyka, nostalgiczna, przywołująca obraz życia ulicy. Okazuje się bowiem, że na jednym z takich osiedli odbywa się szereg boskich cudów, poszczególne żywoty osiedlowych opryszków, dziwek i nieletnich ofiar molestowania zamieniają się w metafizyczną, przewrotną i nie pozbawioną humoru, ale też groteski drogę do Boga.
Apollonia - osiedlowa pani lekkich obyczajów, która masowo każdej nocy czyni dobro, Eryk - popularny osiłek, stały bywalec siłowni, do którego sumienia Bóg próbuje przemówić smsem lub przez automat z napojami na siłce, Andżelika - molestowna nieletnia dziewczynka, która w swojej świętości zniesie każde upokorzenie, Jaracz - zjawiskowy narkoman, który leczy siebie i innych ze wspomnień złych i złej pamięci...oto postaci wybrane przez autora spektaklu do betonowej szopki. Wszyscy przyszli na ten świat bez sensu, a na koniec zostali świętymi. Okazuje się więc, że z szarej pulpy można ukształtować formę, a bezsensowi nadać sens, o ile...dostrzeże się pragnienia i bolączki maluczkich tego świata.
Pomysł na spektakl "Święci osiedlowi" powstał w głowie jednego z twórców Stowarzyszenia " Zielone Słońce" Kamila Katolika (scenariusz, scenografia, wszystkie role). Zaczęło się od wizji formy, dla której inspiracją był stary akordeon. Następnie, jak to bywa w przypadku pomysłów - olśnień, pojawił się tekst Lidii Amejko. Niebagatelną rolę w procesie twórczym, jak mówi Katolik, odegrała druga połowa duetu - Karol Kojkoł (w spektaklu gra na aokordeonie).
Muzykę do spektaklu skomponował Jacek Wierzchowski.
Premiera „Świętych osiedlowych”...- rozpoczyna nowy projekt dąbrowskiego stowarzyszenia „Pan z klatką”. Zadaniem projektu będzie dotarcie z teatrem autorskim do jak największej ilości odbiorców i przekonanie, że w każdym miejscu można tworzyć teatr. Spektakl nie wymaga specjalnej lokacji i warunków technicznych; może być grany wszędzie, gdzie panuje lub jest możliwy do wywołania półmrok, począwszy od ulicy przez dworzec kolejowy, prywatne mieszkanie po kameralną scenę teatralną. "Pan z klatką" ma pokazać, że teatr to również kameralne spotkanie z ubogą ale wymowną formą, to sytuacja spotkania człowieka z człowiekiem i symboliczne, metaforyczne przekazanie komunikatu.
Spektakl jest przeznaczony dla widzów od lat 15.
Wszystkie osoby zainteresowane spektaklem prosimy o potwierdzenie przybycia, za co z góry serdecznie dziękujemy.
"Święci osiedlowi" to formalny eksperyment ze współczesną literaturą hagiograficzną. Stowarzyszenie bierze na warsztat księgę Lidii Amejko złożoną z życiorysów osiedlowych antybohaterów i wybierając cztery postacie pokazuje ich drogę do Boga. A zatem miejsce to betonowe blokowisko jakich tysiące; czas - jak najbardziej współczesny. Świat i ludzie, których potocznie nazywamy społecznym marginesem lub bardziej poprawnie - szarą rzeczywistością, został tutaj ubrany w formę niezwykłą, zapomnianą ale wyjątkowo trafną wobec treści i symboli zawartych w oryginalnym tekście. Chodzi bowiem o nawiązanie do średniowiecznego teatru lalek a dokładniej misterium lalkowego rozgrywanego na tzw. retablo czyli nastawie ołtarza mającej często formę tryptyku. Retablo przypomina polską szopkę, można je więc nazwać "domkiem Pana Jezusa". Jeden z bohaterów Amejko - osiedlowy mistyk Heniek Pajęczarz mówi: „Idei żadnej już nie mając, formy ani sensu, spuścił Pan resztę pulpy szarej na końcu świata, jak nikt nie widział. Tak powstało nasze Osiedle”. W teatrze autorskim, z którym mamy tutaj do czynienia, zapomniane osiedle, które z czasem staje się miejscem boskich cudów, jest właśnie takim retablem zbudowanym z pozbawionego "bebechów" starego akordeonu i kratek wentylacyjnych imitujących betonowe klatki. Mikroświatło w postaci drobnych halogenów i lampek choinkowych, słoiki i wynalazek dymiącego podkurzacza...no i przede wszystkim lalki wykonane z połyskującego drutu...ta cała niezwykła pomysłowość formalna w sposób bardzo wymowny łączy świat średniowiecznego moralitetu ze współczesnym obrazem cywilizacji bez wzorców i świętości. Całości dopełnia świetna muzyka, nostalgiczna, przywołująca obraz życia ulicy. Okazuje się bowiem, że na jednym z takich osiedli odbywa się szereg boskich cudów, poszczególne żywoty osiedlowych opryszków, dziwek i nieletnich ofiar molestowania zamieniają się w metafizyczną, przewrotną i nie pozbawioną humoru, ale też groteski drogę do Boga.
Apollonia - osiedlowa pani lekkich obyczajów, która masowo każdej nocy czyni dobro, Eryk - popularny osiłek, stały bywalec siłowni, do którego sumienia Bóg próbuje przemówić smsem lub przez automat z napojami na siłce, Andżelika - molestowna nieletnia dziewczynka, która w swojej świętości zniesie każde upokorzenie, Jaracz - zjawiskowy narkoman, który leczy siebie i innych ze wspomnień złych i złej pamięci...oto postaci wybrane przez autora spektaklu do betonowej szopki. Wszyscy przyszli na ten świat bez sensu, a na koniec zostali świętymi. Okazuje się więc, że z szarej pulpy można ukształtować formę, a bezsensowi nadać sens, o ile...dostrzeże się pragnienia i bolączki maluczkich tego świata.
Pomysł na spektakl "Święci osiedlowi" powstał w głowie jednego z twórców Stowarzyszenia " Zielone Słońce" Kamila Katolika (scenariusz, scenografia, wszystkie role). Zaczęło się od wizji formy, dla której inspiracją był stary akordeon. Następnie, jak to bywa w przypadku pomysłów - olśnień, pojawił się tekst Lidii Amejko. Niebagatelną rolę w procesie twórczym, jak mówi Katolik, odegrała druga połowa duetu - Karol Kojkoł (w spektaklu gra na aokordeonie).
Muzykę do spektaklu skomponował Jacek Wierzchowski.
Premiera „Świętych osiedlowych”...- rozpoczyna nowy projekt dąbrowskiego stowarzyszenia „Pan z klatką”. Zadaniem projektu będzie dotarcie z teatrem autorskim do jak największej ilości odbiorców i przekonanie, że w każdym miejscu można tworzyć teatr. Spektakl nie wymaga specjalnej lokacji i warunków technicznych; może być grany wszędzie, gdzie panuje lub jest możliwy do wywołania półmrok, począwszy od ulicy przez dworzec kolejowy, prywatne mieszkanie po kameralną scenę teatralną. "Pan z klatką" ma pokazać, że teatr to również kameralne spotkanie z ubogą ale wymowną formą, to sytuacja spotkania człowieka z człowiekiem i symboliczne, metaforyczne przekazanie komunikatu.
Spektakl jest przeznaczony dla widzów od lat 15.
Wszystkie osoby zainteresowane spektaklem prosimy o potwierdzenie przybycia, za co z góry serdecznie dziękujemy.