Cel zajęć:
Teatr przedmiotu jest teatrem raczej niekonwencjonalnym, a co za tym idzie mało znanym w Polsce i na świecie. Pierwszym i podstawowym celem zajęć będzie zapoznanie się z tego typu teatrem, budowa innego spojrzenia na teatr, od magicznej i symbolicznej strony, która w teatrze żywego słowa jest często pomijana lub bagatelizowana.
Proces twórczy, który zachodzi w człowieku podczas obcowania z przedmiotem w dużym stopniu wpływa na rozwój wyobraźni, wrażliwości i kreatywności.
Celem ostatnim, który idzie w konsekwencji z założeniami poprzednimi, jest pokazanie i udowodnienie szerszej publiczności, że teatr bez tekstu może być równie ciekawy i bardziej wymowny od przedstawień konwencjonalnych, czyli żywoplanowych.
I etap:
W pierwszym etapie uczestnicy zajęć poznają takie pojęcia jak:
Teatr przedmiotu jest teatrem raczej niekonwencjonalnym, a co za tym idzie mało znanym w Polsce i na świecie. Pierwszym i podstawowym celem zajęć będzie zapoznanie się z tego typu teatrem, budowa innego spojrzenia na teatr, od magicznej i symbolicznej strony, która w teatrze żywego słowa jest często pomijana lub bagatelizowana.
Proces twórczy, który zachodzi w człowieku podczas obcowania z przedmiotem w dużym stopniu wpływa na rozwój wyobraźni, wrażliwości i kreatywności.
Celem ostatnim, który idzie w konsekwencji z założeniami poprzednimi, jest pokazanie i udowodnienie szerszej publiczności, że teatr bez tekstu może być równie ciekawy i bardziej wymowny od przedstawień konwencjonalnych, czyli żywoplanowych.
I etap:
W pierwszym etapie uczestnicy zajęć poznają takie pojęcia jak:
- etiuda, - co to jest i jak ją budować, animacja, - co to znaczy i jak to przełożyć na działanie,
- atmosfera,- jaką funkcją spełnia w teatrze przedmiotu,
- grupa i rodzina przedmiotu - pierwszy krok w związany bezpośrednio z przedmiotem.
Etap ten jest czysto teoretyczny. Wokół poznanych pojęć powinna wytworzyć się dyskusja, co pozwoli uczestnikom odkryć swoje indywidualne postrzeganie przedmiotu. Oprócz części teoretycznej, planujem przeprowadzić ćwiczenia na koncentrację i umiejętność pracy w grupie.
II etap
W drugim etapie przejdziemy już do zadań praktycznych. Początkowo zajmiemy się budowaniem etiud polegających na samej animacji: tzn. grze samym przedmiotem. Następnie przejdziemy do elementarnych etiud, w których będziemy mieli szanse poznania cech przedmiotu, jego metamorfozy i właściwości przypisanych na stale np. zwierzętom, ludziom, czy różnego typu występujących zjawisk. Tutaj dochodzą pierwsze działania aktorskie. Ostatnim rozdziałem tego etapu będzie konstruowanie etiud o charakterze symbolicznym. Oprócz działań z przedmiotem i działań aktorskich, dochodzi jeszcze treść, swobodna wypowiedź uczestników, w formie etiudy teatralnej, na temat, który ich przejmuje, dotyka, który będą chcieli poruszyć.
III etap - finał:
Teoretycznie najprostszy etap polegający na zbudowaniu 20- 30 minutowego spektaklu jest tak naprawdę najtrudniejszy dla uczestników. W tym rozdziale funkcja prowadzącego ogranicza się do minimum, gdyż to uczestnicy muszą podjąć decyzję, jakimi przedmiotami chcą zagrać, jaki rodzaj teatru przedmiotu chcą przedstawić, co przez to powiedzieć. Każda z poznanych wcześniej form teatru przedmiotu jest dowolna, ponieważ każda jest cenna i każda daje możliwość przedstawienia swojego sposobu myślenia i postrzegania otaczającej nas rzeczywistości.